WARTO WIEDZIEĆ

Aktywność fizyczna

Regularna aktywność fizyczna zmniejsza ryzyko zachorowania na choroby układu krążenia, zmniejsza ryzyko zawału serca oraz wydłuża życie. Ma także pozytywny wpływ na ciśnienie tętnicze oraz przeciwdziała rozwojowi otyłości i cukrzycy.

Z ostatnich badań* nad aktywnością fizyczną Polaków wynika, że dwie trzecie uprawiało sport bądź ćwiczenia w ciągu ostatniego roku. Aż 40% podejmowało aktywność fizyczną regularnie, zaś 26% sporadycznie. Jeśli chodzi o przyczyny, dla których Polacy uprawiają sport, najczęściej podawaną odpowiedzią było zdrowie (70%).

Brak aktywności fizycznej wiąże się z wieloma konsekwencjami. Brak ruchu może powodować:

  • nadciśnienie tętnicze,
  • choroby serca i udar mózgu,
  • cukrzycę typu 2,
  • otyłość,
  • depresję,
  • bóle kręgosłupa i dolegliwości stawowe.

Korzyści płynące z regularnej aktywności fizycznej to:

  • obniżone ciśnienie tętnicze,
  • zmniejszenie masy ciała,
  • obniżony poziom złego cholesterolu,
  • zmniejszona krzepliwość krwi,
  • obniżenie poziomu stresu,
  • poprawione samopoczucie,
  • lepszy sen i nastrój.

Wiele osób pomimo szczerych chęci nie wie, jak prawidłowo ćwiczyć. Zalecane jest, aby treningi były prowadzone systematycznie, co najmniej 4-5 razy w tygodniu, a nawet każdego dnia. Codzienna aktywność fizyczna nie powinna być krótsza niż 30-40 minut. Najkorzystniejszą formą treningu dla organizmu jest wysiłek od „dość lekkiego” do „trochę wyczerpującego”.

Istnieje wiele form aktywnego spędzania czasu, jednak tymi najbardziej zalecanymi są zajęcia które sprawiają przyjemność, a jednocześnie angażują jak najwięcej grup mięśniowych. Przykłady:

  • spacery
  • jazda na rowerze
  • gimnastyka
  • taniec
  • pływanie
  • bieganie

Osoby z chorobami układu krążenia powinny unikać niektórych aktywności ze względu na ich chorobę. W takich przypadkach nie zaleca się:

  • zbyt męczących ćwiczeń (siłownia, podnoszenie ciężarów). Unikać nadwyrężania organizmu
  • gwałtownie rozpoczynać i kończyć wysiłku
  • wstrzymywać oddechu podczas ćwiczeń
  • ćwiczyć na świeżym powietrzu w wyjątkowo gorące bądź zimne dni.

Przed rozpoczęciem aktywności fizycznej warto skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

Więcej informacji TUTAJ.

----
Źródło: http://www.cbos.pl/SPISKOM.POL/2013/K_129_13.PDF

Zwiń

Alkohol

Nie od dziś wiadomo, że alkohol jest przyczyną wielu problemów i trosk. Statystycznie Polska od lat należy do krajów, w których spożywa się dużo alkoholu.

Jak wynika z rankingu „Ekonomiczne aspekty skutków picia alkoholu w Europie i Polsce”* przeciętny Polak wypija rocznie 13.6 litra czystego alkoholu. W porównaniu średnia dla krajów UE to 12,45, a na całym świecie jeszcze niższa - 6,13 litra. Biorąc pod uwagę te wyniki, warto zapoznać się z ryzykiem które niesie ze sobą nadmierne spożywanie alkoholu.

Picie umiarkowanych ilości alkoholu ma związek ze zmniejszeniem ryzyka zachorowania
i zgonu z powodu chorób układu krążenia. Zostało to udowodnione naukowo. Jednak przewlekłe spożywanie nadmiernych ilości może prowadzić do zaburzeń układu sercowo-naczyniowych. Zwiększa umieralność i jest związana z występowaniem wielu problemów społecznych.

Istnieje sposób przeliczania ilości spożytego alkoholu. Jedna jednostka alkoholu równa się:

  • 250 ml piwa
  • 1 lampka wina (125ml)
  • 1 kieliszek wódki (25ml)
  • 1 mała lampka sherry (50ml)


Przewlekłe spożywanie alkoholu w ilości większej niż 2 jednostki na dzień u kobiet oraz 3 jednostki na dzień u mężczyzn, może prowadzić do zaburzeń układu krążenia takich jak nadciśnienie tętnicze lub udar mózgu. Dodatkowo, alkohol zawiera sporo kalorii, 1 gram = 7 kcal, a więc osoby z nadwagą oraz otyłością powinny unikać spożywania napojów alkoholych.

Osoby z cukrzycą to kolejna grupa ludzi która powinna unikać alkoholu. Napoje te mogą pogorszyć regulację stężenia cukru we krwi co może prowadzić do niekorzystnych konsekwencji w przypadku cukrzyków. Szczególnie niekorzystne jest przyjmowanie alkoholu przez osoby w wieku rozwojowym.
Przewlekłe spożycie alkoholu prowadzi także do uzależnienia i licznych konsekwencji zarówno zdrowotnych jak i społecznych.

Więcej informacji TUTAJ.

----
* Źródło: http://www.expressilustrowany.pl/artykul/910026,polacy-w-alkoholowej-czolowce-europy-niechlubne-statystyki,id,t.html

Zwiń

Cholesterol

Podwyższone stężenie cholesterolu jest jednym ze schorzeń układu krążenia, które może prowadzić do wielu groźnych powikłań. Ale czym tak naprawdę jest cholesterol?

Cholesterol to substancja tłuszczowa niezbędna do budowy komórek organizmu. Odgrywa istotną rolę w produkcji niektórych hormonów oraz jest niezbędny do syntezy witaminy D w organizmie. Dwa podstawowe źródła cholesterolu w organizmie to:

  • wątroba - miejsce syntezy cholesterolu (dostarcza 3/4 całkowitej ilości cholesterolu),
  • żywność pochodzenia zwierzęcego - (dostarcza 1/4 całkowitej ilości cholesterolu).

Nie każdy cholesterol jest jednak zły. Funkcjonują takie pojęcia jak dobryzły cholestrol, ale co oznaczają? Cholesterol krąży we krwi w postaci lipoprotein, czyli cząstek zbudowanych z białek i tłuszczów. Wyróżniamy dwie podstawowe odmiany lipoprotein: o dużej gęstości (HDL) oraz małej gęstości (LDL). Cholesterol HDL, w języku potocznym dobry, pełni funkcję ochronną ścian naczyń. Natomiast cholesterol LDL, zwany potocznie złym uszkadza dane ściany naczyń.

Aby ocenić stężenie substancji tłuszczowych (zwanych lipidami) we krwi, należy przeprowadzić badania laboratoryjne. Wynik nazywany jest lipidogramem, a w jego skład wchodzą:

  • stężenie cholesterolu całkowitego,
  • stężenie cholesterolu LDL,
  • stężenie cholesterolu HDL,
  • stężenie trójglicerydów.

Aby lipidogram był wiarytgodny, krew należy pobrać na czczo, czyli co najmniej 12 godzin od ostatniego posiłku.

Zaburzenia związane z nieprawdiłowymi stężeniami lipidów nazywamy hipercholesterolemią, hipertriglicerydemią oraz hiperlipidemią mieszaną.

  • Hipercholesterolemia - podwyższony poziom cholesterolu całkowitego lub cholesterolu LDL,
  • Hipertrglicerydemia - podwyższony poziom trójglicerydów,
  • Hiperlipidemia mieszana - podwyższone stężenie tróglicerydów, cholesterolu całkowitego bądź LDL.

Dane statystyczne pokazują, że w Polsce 60% dorosłych ludzi ma podwyższone stężenie cholesterolu całkowitego. O 5% mniej notuje się podwyższone stężenia LDL. W przypadku cholesterolu HDL jest to 15%, a trójglicerydów 30%.

Jak możemy zwalczać zaburzenia cholesterolu? Podobnie jak w innych przypadkach zaleca się: zmianę stylu życia. Zwiększenie aktywności fizycznej, ograniczenie spożycia tłuszczów zwierzęcych oraz redukcję masy ciała. Jeżeli mimo to problem pozostaje, należy udać się do lekarza w celu ustalenia terapii farmakologicznej.

Więcej informacji TUTAJ.

Zwiń

Cukrzyca

Cukrzyca jest chorobą przewlekłą, charakteryzującą się podwyższonym poziomem cukru (glukozy) we krwi, której przyczyną jest brak lub nieprawidłowe działanie insuliny – hormonu produkowanego w trzustce. Bez tego hormonu komórki ciała nie potrafią zużywać glukozy, dlatego jej poziom we krwi rośnie.

Jest jedną z najczęściej występujących chorób układu krążenia. Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że w 1985 roku na cukrzycę chorowało 30 mln ludzi na całym świecie, 10 lat później - 135 mln, a w roku 2000 – 171 mln. Przewiduje się, że w roku 2030 będzie około 366 mln ludzi chorych na tą chorobę. W Polsce wykryto cukrzycę u ponad 1.5 mln osób. Mimo to, chorych jest znacznie więcej. Szacuje się, że połowa cukrzyków nie wie o swojej chorobie.

Obecnie wyróżniamy dwa typy cukrzycy:

  • typu 1 – najczęściej dotyka osoby w młodym wieku. Wywołuje ją uszkodzenie komórek trzustki produkujących insulinę. Stanowi 5% wszystkich przypadków zachorowań,
  • typu 2 – występuje najczęściej u osób otyłych w wieku dojrzałym. Cechą charakterystyczną jest zmniejszona wrażliwość komórek ciała na insulinę. Stanowi pozostałe 95% przypadków.

Na chwilę obecną nie znamy żadnego skutecznego sposobu, aby zapobiec cukrzycy typu 1.
Stężenie cukru we krwi nazywane jest inaczej poziomem glukozy we krwi lub glikemią. Prawdiłowy poziom cukru we krwi na czczo wynosi < 100 mg/dl.

Cukrzycę można diagnozować na dwa sposoby:

  • badanie stężenia cukru we krwi na czczo – badanie wykonuje się co najmniej 6 godzin od spożycia ostatniego posiłku,
  • badanie stężenia cukru podczas doustnego testu tolerancji glukozy – co najmniej 8 godzin od spożycia ostatniego posiłku oraz 2 godziny po obciążeniu glukozą.

W przypadku cukrzycy istnieje stan przedcukrzycowy. Jest to stan wysokiego ryzyka rozwoju cukrzycy. Można go rozpoznać za pomocą jednego z wyżej wymienionych testów. W przypadku odkrycia takiego stanu zalecana jest zmiana stylu życia.

Istnieje wiele symptomów, które mogą oznaczać rozwój cukrzycy: zwiększone pragnienie, utrata masy ciała, apatia, osłabienie, senność bądź też ilość oddawanego moczu. W skrajnych przypadkach może być także wyczuwalny zapach acetonu w wydychanym powietrzu.

Cukrzyca znacznie zwiększa ryzyko zachorowania i zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca oraz udaru mózgu. Powoduje także uszkodzenia naczyń krwionośnych, co w efekcie może uszkodzić takie narządy jak serce, nerki czy oczy. Aby zapobiegać cukrzycy, należy przestawić się na zdrowy tryb życia. Redukcja masy ciała, wzrost aktywności fizycznej oraz prawidłowy sposób odżywania znacznie zmniejszają ryzyko zachorowania. Zaleca się także okresową kontrole stężenia cukru we krwi, w celu wczesnego wykrycia stanu przedcukrzycowego.

Więcej informacji TUTAJ oraz pod LINKIEM.

Zwiń

Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze jest chorobą, która zakrada się podstępnie. Zazwyczaj nie boli, aczkolwiek może objawiać się bólem głowy, uczuciem kołatania serca, uderzeń gorąca czy też zawrotami głowy.

Jest jedną z poważniejszych chorób układu krążenia. Aby lepiej poznać samą istotę schorzenia, na początek najlepiej zrozumieć czym tak na prawdę jest ciśnienie tętnicze krwi. To siła, z jaką krew działa na naczynia, w których płynie. Jego wartość oznaczamy dwiema liczbami, np. 120/80 mmHg. Pierwsza liczba odpowiada za ciśnienie skurczowe, które panuje w naczyniach w czasie skurczu serca. Druga natomiast za ciśnienie rozkurczowe, które panuje w naczyniach w czasie rozkurczu.

Nadciśnienie tętnicze – to stan długotrwale utrzymujących się wysokich wartości ciśnienia tętniczego. Można je rozpoznać na podstawie prostych pomiarów ciśnienia na ramieniu wykonywanych przez lekarza czy też pielęgniarkę. Jeśli wartości są wyższe bądź równe 140 mmHg dla ciśnienia skurczowego lub 90 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego – lekarz rozpoznaje nadciśnienie tętnicze. Takie wyniki pozwalają rozpoznać chorobę u każdej osoby bez względu na wiek.

Oto kilka zasad dzięki którym wynik będzie dokładniejszy:

  • przed pomiarem odpocznij co najmniej 5 minut,
  • nie wykonuj pomiaru po intensywnym wysiłku,
  • na ok. 30 min przed pomiarem nie jedz obfitych posiłków, nie pij kawy ani alkoholu a także nie pal papierosów,
  • mierz ciśnienie w pozycji siedzącej lub leżącej.

Szacuje się, że w Polsce wśród dorosłych z nadciśnieniem tętniczym ma problemy około 1/3 Polaków, drugie tyle ma ciśnienie wysokie prawidłowe – co oznacza, że są szczególnie narażeni na rozwój choroby w przyszłości.

Najpopularniejszą przyczyną nadciśnienia jest tak zwane samoistne nadciśnienie tętnicze, czyli takie które nie ma jednej ściśle określonej przyczyny. Wynika ze skłonności genetycznych oraz niezdrowego trybu życia, w tym przede wszystkim palenia tytoniu, nadużywania alkoholu, nadmiernego spożycia soli i tłuszczów czy też stresu bądź otyłości. Jedną konkretną przyczynę choroby znajduje się u 5 pacjentów na 100. Rozpoznane jest wtedy wtórne nadciśnienie tętnicze. Przyczyny w tym przypadku to choroby nerek, choroby endokrynologiczne czy też stosowanie niektórych leków.

Nadciśnienie tętnicze jest chorobą, która zakrada się podstępnie. Zazwyczaj nie boli, aczkolwiek może objawiać się bólem głowy, uczuciem kołatania serca, uderzeń gorąca czy też zawrotami głowy.

Warunkiem koniecznym do prawidłowego leczenia nadciśnienia tętniczego jest zmiana stylu życia. Polega ona na przestrzeganiu kilku prostych zasad:

  • zaprzestanie palenia papierosów,
  • redukcja masy ciała,
  • redukcja nadmiernego spożycia alkoholu,
  • zwiększenie aktywności fizycznej,
  • ograniczenie spożycia soli kuchennej,
  • zwiększenie spożycia warzyw i owoców oraz zmniejszenie spożycia tłuszczów zwierzęcych.


Więcej informacji TUTAJ.

Zwiń

Nieprawidłowe odżywianie

Zdrowe odżywianie jest ważnym czynnikiem, który pozwala znacząco zredukować ryzyko chorób układu krążenia. Ludzie często mylą jednak zdrowe odżywianie z ograniczeniem jedzenia, co wiąże się z osłabieniem organizmu. Kluczem każdej profesjonalnej diety jest, aby dostarczyć do organizmu wszystkie składniki, które potrzebne mu są do prawidłowego funkcjonowania.

Bardzo istotnym elementem, który często jest pomijany w naszych codziennych posiłkach, są ryby morskie. Już nawet 2-3 porcje 100 gramowe tygodniowo są w stanie zwiększyć naszą odporność na choroby serca. Dodatkowo obniżą poziom trójglicerydów oraz wpłyną pozytywnie na ciśnienie tętnicze oraz krzepliwość krwi. Ryby są także bogatym źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A.D.E.K). Zalecane sposoby przyrządzania potraw z ryb to:

  • duszenie,
  • pieczenie,
  • gotowanie na parze,
  • grillowanie na grillu elektrycznym.

Nie poleca się smażenia ryb w głębokim tłuszczu oraz panierce.

Kolejną ważną częścią diety są owoce i warzywa. Codziennie powinniśmy spożywać co najmniej 400 – 500 gramów warzyw i owoców rozłożonych na 5 porcji. Owoce dostarczają błonnik oraz wiele składników mineralnych. Można je spożywać pod każdą postacią, najlepiej surowe. Dzięki nim nie zabraknie nam witamin C, E oraz kwasu foliowego. Wszystkie one chronią przed wystąpieniem chorób układu krążenia.

Dieta powinna być także bogata w błonnik pokarmowy. Zaleca się spożywanie ponad 25 gramów błonnika dziennie. Znajdziemy go w produktach zbożowych z pełnego przemiału, płatkach śniadaniowych, owocach i warzywach. Pokarmy te są zazwyczaj sycące i niskokaloryczne, co może pomóc w zmniejszeniu masy ciała. Istnieją 2 rodzaje błonnika:

  • błonnik rozpuszczalny – wyjątkowo ważny, pomaga w regulacji poziomu cukru oraz redukuje poziom cholesterolu we krwi. Znajdziemy go w owocach, warzywach, płatkach owsianych oraz fasoli,
  • błonnik nierozpuszczalny – wpływa korzystnie na pracę jelit, pomaga zapobiegać zaparciom. Znajduje się w: pieczywie pełnoziarnistym, kaszach, mące, pszennych płatkach śniadaniowych oraz otrębach.

Powinniśmy natomiast ograniczyć przede wszystkim: tłuszcze zwierzęce, sól oraz cukier. Sód kuchenna jest co prawda składnikiem odżywczym niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu, jednak w polskiej kuchni używamy jej znacznie więcej, niż powinniśmy. Zaleca się, aby osoby dorosłe ograniczyły spożycie soli do 6 gramów (mała łyżka) na dzień. Sól w kuchni z powodzeniem możemy zastąpić ziołami, czosnkiem czy też sokiem z cytryny. Należy także ograniczyć spożycie produktów z dużą zawartością soli, takich jak:

  • ser żółty,
  • zupy i sosy z puszek,
  • produkty wędzone,
  • słone przekąski,
  • kostki rosołowe, wyciągi z mięsa i warzyw,
  • sosy sojowe.

Osoby otyłe i z nadwagą powinny zredukować, a najlepiej wyeliminować cukier w ogóle. Słodycze należy ograniczyć do trzech razy w tygodniu, zaś cukier jako dodatek do napojów nie częściej niż cztery razy dziennie.

Kolejna ważna kwestia, to pokarmy o dużej zawartości cholesterolu. Podwyższony poziom cholesterolu we krwi zwiększa ryzyko wystąpienia chorób serca. W związku z tym zaleca się ograniczenie ilości cholesterolu w diecie na mniej niż 300 mg na dzień. Pamiętajmy również, że spożywanie pokarmów bogatych w cholesterol (np. wątróbka, jaja, majonez, podroby itd.) często jest związane ze spożywaniem pokarmów bogatych w tłuszcze nasycone.

W diecie możemy spotkać się z czterema rodzajami tłuszczów:

  • tłuszcze nasycone – znajdują się głównie w produktach pochodzenia zwierzęcego.
  • W codziennej diecie powinny dostarczać mniej niż 10% energii,
  • tłuszcze wielonienasycone – spożywanie tego rodzaju tłuszczów zamiast nasyconych pomaga w obniżeniu poziomu cholesterolu. Powinny dostarczać 4-7% energii dziennie,
  • tłuszcze jednonienasycone – stosowanie ich w diecie zamiast tłuszczów nasyconych jest korzystne, gdyż pomagają one obniżyć cholesterol we krwi. Powinny stanowić 10-15% podaży energii,
  • tłuszcze zawierające kwasy „trans” – mogą podwyższać poziom cholesterolu we krwi.
  • Spożycie powinno być bardzo ograniczone – 2% całkowitej energii.

Aby zmniejszyć ogólne spożycie tłuszczów, powinniśmy przede wszystkim wyrzucić patelnię do smażenia na głębokim oleju... W trakcie gotowania należy unikać lub ograniczać dodawanie tłuszczu. Pieczywo powinniśmy smarować cienką warstwą margaryny lub masła. Z kolei ryby i chudy drób powinniśmy jeść co najmniej dwa razy w tygodniu. Z całą pewnością należy unikać fast food'ów oraz przekąsek bogatych w tłuszcz (chipsy, ciastka, czekolada).

Najważniejsze zasady diety to:

  • kontroluj swoją masę ciała i pamiętaj o utrzymaniu jej na odpowiednim poziomie,
  • dołącz do diety tłuste ryby morskie co najmniej 2 razy w tygodniu,
  • codziennie jedz kilka porcji warzyw i owoców,
  • tłuszcze nasycone zastąp jednonienasyconymi oraz wielonienasyconymi,
  • zamiast soli używaj zioła,
  • unikaj nadmiernego spożycia cukru,
  • kontroluj spożycie alkoholu.

Więcej informacji TUTAJ.

Zwiń

Otyłość

Z raportu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO)* wynika, że w ciągu ostatnich 20 lat w Polsce trzykrotnie wzrosła liczba dzieci z nadwagą. Skala problemu narasta w zastraszającym tempie. Odsetek dzieci i młodzieży z nadwagą wynosi niemal 16%, a w przypadku dorosłych, aż co drugi Polak walczy z nadmiarem kilogramów.

Otyłość sama w sobie jest procesem chorobowym, który polega na magazynowaniu w organizmie nadmiernej ilości tłuszczu. Gdy dostarczanie energii w pożywieniu przekracza zapotrzebowanie organizmu, dochodzi do zwiększenia masy ciała.

Aby dowiedzieć się czy nasza waga jest prawidłowa, najlepiej posłużyć się wskaźnikiem masy ciała, czyli tzw. BMI (Body Mass Index). Sposób obliczenia nie jest trudnym równaniem, więc każdy może bez problemu dokonać tego samodzielnie, nie wychodząc z domu. Wzór na BMI wygląda następująco:

Jak interpretować wynik?

  • < 16,0 – wygłodzenie,
  • 16,0–16,99 – wychudzenie (spowodowane często przez ciężką chorobę lub anoreksję),
  • 17,0–18,49 – niedowaga,
  • 18,5–24,99 – wartość prawidłowa,
  • 25,0–29,99 – nadwaga,
  • 30,0–34,99 – I stopień otyłości,
  • 35,0–39,99 – II stopień otyłości (otyłość kliniczna),
  • ≥ 40,0 – III stopień otyłości (otyłość skrajna).

Nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej w organizmie ma wpływ na ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia, takich jak otyłość brzuszna. Polega ona na występowaniu dużej ilości tłuszczu w okolicy brzucha.

Z otyłością wiążą się bardzo poważne konsekwencje. Następstwami mogą być choroby układu krążenia oraz cukrzyca typu 2. Wzrost masy ciała sprzyja rozwojowi i nasileniu zaburzeń lipidowych oraz nadciśnienia tętniczego. Zwiększa się także ryzyko tworzenia zakrzepów w naczyniach.

Aby zapobiegać chorobom układu krążenia u osób z nadwagą i otyłością, najlepiej jest dążyć do zmniejszenia masy ciała. Docelowo należy uzyskać BMI poniżej wartości 25. Obwód w pasie u kobiet powinien wynosić poniżej 80 cm, a u mężczyzn poniżej 94 cm.

W celu redukcji masy ciała należy zmniejszyć spożycie kalorii oraz zwiększyć codzienną aktywność fizyczną.

Więcej informacji TUTAJ.

----
* Źródło: http://www.poradnikzdrowie.pl/ciaza-i-macierzynstwo/zdrowie-dziecka/otylosc-u-dzieci-tragiczne-statystyki-ile-jest-w-polsce-dzieci-z-nadwaga-i-otyloscia_40927.html

Zwiń

Palenie papierosów

Palenie papierosów nie jest co prawda samo w sobie chorobą układu krążenia, nie zmienia to jednak faktu, że jest równie groźne. Według profesora Witolda Zatońskiego* statystycznie w Polsce pali prawie co trzeci dorosły mężczyzna oraz co czwarta dorosła kobieta. A to oznacza, że pali od około dziewięciu do dziesięciu milionów Polaków.

Większość pali codziennie, a tylko 2-3 % pali okazjonalnie. Biorąc pod uwagę ryzyko jakie związane jest z paleniem papierosów, wyniki te potrafią szokować. Pytanie brzmi, jakie konsekwencje tak naprawdę grożą palaczom?

Paląc papierosy musimy zdawać sobie sprawę, że narażamy się na zwiększone ryzyko takich chorób, jak:

  • choroby układu krążenia, takie jak zawał serca, udar mózgu czy też choroba niedokrwienna kończyn dolnych. Aż 20% zgonów z powodu chorób układu krążenia spowodowanych jest paleniem,
  • nowotwory złośliwe, m.in.: rak płuc, jamy ustnej, gardła, krtani, przełyku, trzustki, pęcherza moczowego i nerek. Aż 30% zgonów z powodu nowotworów spowodowanych jest paleniem,
  • choroby zakrzepowo-zatorowej,
  • chorób płuc takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc,
  • choroby wrzodowej.


Biorąc pod uwagę wszystkie konsekwencje, warto poważnie zastanowić się nie tylko nad redukcją, ale przede wszystkim nad rzuceniem palenia. Nie ważne ile lat ktoś palił, korzyści z jego zaprzestania zawsze są istotne. Nawet po roku abstynencji od nikotyny ryzyko zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca jest o 50% niższe niż u osoby nie mogącej zerwać z nałogiem.

Warto przy okazji pamiętać, że bierne palenie potrafi być również szkodliwe. Do 8% wszystkich zgonów związanych z paleniem papierosów jest wynikiem biernej ekspozycji na dym tytoniowy. Pomijając zatem fakt, że trujemy samych siebie, warto zwrócić uwagę na to, iż szkodzimy zdrowiu osób wokół nas.

Rzucając palenie odciążamy wreszcie własny portfel. Zakładając, że ktoś pali jedną paczkę dziennie, która kosztuje 10 zł, to w ciągu 20 lat na papierosy kwota wydana na papierosy wyniesie 72 tys. złotych!

Wiele osób wstrzymuje się od rzucenia palenia z obawy, że przytyje. Według danych statystycznych spośród osób które rzuciły palenie wynika, że:

  • 1/3 utrzymuje swoją wagę,
  • 1/3 przybiera na wadze zwykle ok. 5 kg,
  • 1/3 szczupleje dzięki zaleconej w terapii odwykowej diecie i ćwiczeniom fizycznym.

Warto zatem pomyśleć przy rzucaniu palenia, aby zmienić sposób odżywania na zdrowszy oraz ćwiczyć regularnie.

Innym powodem, dla którego przeciągamy w czasie rzucenie palenia, jest po prostu brak wiedzy. Od czego zacząć albo jak przetrwać trudne chwile? Oto kilka porad, które mogą znacznie ułatwić podjęcie tej trudnej decyzji:

  • nastaw się pozytywnie do rzucenia palenia, nie traktuj tego jako kary,
  • spisz wszystkie powody dla których chcesz przestać palić,
  • ustal konkretny termin rzucenia nałogu,
  • przygotowania fizyczne – lekkie ćwiczenia, picie więcej płynów oraz wypoczynek,
  • naucz się sprawiać sobie jakieś przyjemności,
  • pozbądź się popielniczki i zapalniczki.


W trakcie rzucania nałogu można trafić na trudne chwile. Jak je przetrwać?

  • pij dużo płynów (6-8 szklanek dziennie),
  • umyj twarz zimną wodą,
  • otwórz okno, zrób kilka ćwiczeń fizycznych,
  • wypij szklankę ciepłego mleka,
  • żuj miętową gumę,
  • idź na spacer,
  • w razie ciężkiego odwyku, zawsze możesz skorzystać z preparatów zawierających nikotynę w postaci gum do żucia lub plastrów. Równie pomocne okażą się tabletki zawierające bupropion.

Więcej informacji TUTAJ.


----
* Źródło: http://www.mp.pl/poz/psychiatria/ekspert/wywiady/show.html?id=89336

Palenie papierosów nie jest co prawda samo w sobie chorobą układu krążenia, nie zmienia to jednak faktu, że jest równie groźne.  Według profesora Witolda Zatońskiego* statystycznie w Polsce pali prawie co trzeci dorosły mężczyzna oraz co czwarta dorosła kobieta. A to oznacza, że pali od około dziewięciu do dziesięciu milionów Polaków.

Większość pali codziennie, a tylko 2-3 % pali okazjonalnie. Biorąc pod uwagę ryzyko jakie związane jest z paleniem papierosów, wyniki te potrafią szokować. Pytanie brzmi, jakie konsekwencje tak naprawdę grożą palaczom?

Paląc papierosy musimy zdawać sobie sprawę, że narażamy się na zwiększone ryzyko takich chorób, jak:

·         choroby układu krążenia, takie jak zawał serca, udar mózgu czy też choroba niedokrwienna kończyn dolnych. Aż 20 % zgonów z powodu chorób układu krążenia spowodowanych jest paleniem,

·         nowotworów złośliwych takich jak: rak płuc, raka jamy ustnej, gardła, krtani, przełyku, trzustki, pęcherza moczowego i nerek. Aż 30 % zgonów z powodu nowotworów spowodowanych jest paleniem,

·         choroby zakrzepowo-zatorowej

·         chorób płuc takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc,

·         choroby wrzodowej.

Biorąc pod uwagę wszystkie konsekwencje, warto zastanowić się nad ewentualnym rzuceniem palenia. Nie ważne ile lat ktoś palił, korzyści z jego zaprzestania zawsze są istotne. Nawet po roku abstynencji od nikotyny ryzyko zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca jest o 50 % niższe niż u osoby nie mogącej zerwać z nałogiem.

                Warto przy okazji pamiętać, że bierne palenie potrafi być również szkodliwe. Do 8% wszystkich zgonów związanych z paleniem papierosów jest wynikiem biernej ekspozycji na dym tytoniowy. Pomijając zatem fakt, że trujemy samych siebie, warto zwrócić uwagę na to, iż szkodzimy zdrowiu osób wokół nas.

                Rzucając palenie odciążamy wreszcie własny portfel. Zakładając, że ktoś pali jedną paczkę dziennie, która kosztuje 10 zł, to w ciągu 20 lat na papierosy kwota wydana na papierosy wyniesie  72 tys.  złotych!

Wiele osób wstrzymuje się od rzucenia palenia z obawy, że przytyje. Według danych statystycznych spośród osób które rzuciły palenie wynika, że:

·         1/3 utrzymuje swoją wagę,

·         1/3 przybiera na wadze zwykle ok. 5 kg,

·         1/3 szczupleje dzięki zaleconej w terapii odwykowej diecie i ćwiczeniom fizycznym.

Warto zatem pomyśleć przy rzucaniu palenia, aby zmienić sposób odżywania na zdrowszy oraz ćwiczyć regularnie.

 

                Innym powodem, dla którego przeciągamy w czasie rzucenie palenia, jest po prostu brak wiedzy. Od czego zacząć albo jak przetrwać trudne chwile? Oto kilka porad, które mogą znacznie ułatwić podjęcie tej trudnej decyzji:

·         nastaw się pozytywnie do rzucenia palenia, nie traktuj tego jako kary,

·         spisz wszystkie powody dla których chcesz przestać palić,

·         ustal konkretny termin rzucenia nałogu,

·         przygotowania fizyczne – lekkie ćwiczenia, picie więcej płynów oraz wypoczynek,

·         naucz się sprawiać sobie jakieś przyjemności,

·         pozbądź się popielniczki i zapalniczki.

W trakcie rzucania nałogu można trafić na trudne chwile. Jak je przetrwać?

·         pij dużo płynów (6-8 szklanek dziennie),

·         umyj twarz zimną wodą,

·         otwórz okno, zrób kilka ćwiczeń fizycznych,

·         wypij szklankę ciepłego mleka,

·         żuj miętową gumę,

·         idź na spacer,

·         w razie ciężkiego odwyku, zawsze możesz skorzystać z preparatów zawierających nikotynę w postaci gum do żucia lub plastrów. Równie pomocne okażą się tabletki zawierające bupropion.

 

Więcej na stronie: http://www.pfp.edu.pl/index.php?id=paleniepapierosow

----

* Źródło: http://www.mp.pl/poz/psychiatria/ekspert/wywiady/show.html?id=89336

Zwiń

Stres

Kolejnym czynnikiem ryzyka chorób układu krążenia jest stres. Towarzyszy nam niemal każdego dnia zarówno w pracy, jak i życiu osobistym. Stres związany z pracą stanowi drugi najczęściej zgłaszany problem zdrowotny związany z pracą w Europie*. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ostrzega, że stres to najbardziej szkodliwy czynnik zagrażający zdrowiu współczesnego człowieka. Ale czym tak naprawdę jest stres?

Każda nowa, ważna sytuacja w życiu (miła bądź nie) wywołuje u nas specyficzną reakcję. Sprawia, że nasze życie nie jest monotonne i nudne. Jeśli jednak jest ich za dużo i nie radzimy sobie z nimi efektywnie, mogą prowadzić do złego samopoczucia. Według psychologów stres to wszystkie nowe sytuacje, które zdarzają się codziennie.

Główne przyczyny stresu to:

  • sytuacje zagrażające zdrowiu i życiu (nagły wypadek, choroba),
  • strach przed czymś, utrata kontroli (egzamin, nowe obowiązki),
  • hałas, tłok, zanieczyszczone środowisko,
  • zmęczenie i wyczerpanie.

Gdy odczuwamy stres, nasz organizm uruchamia rekacje obronną. Polega ona na przygotowaniu nas do walki lub ucieczki. W przypadku nagłego zagrożenia możemy zanotować takie zmiany jak:

  • przypływ adrenaliny,
  • przyśpieszenie tętna,
  • wzrost napięcia mięśniowego,
  • przyspieszony oddech,
  • gęsia skórka.

Warto także poruszyć kwestie jak działa adrenalina. Substancją odpowiedzialną za aktywację rezerw organizmu w sytuacjach stresowych jest hormon produkowany w korze nadnercza, który zwany jest adrenaliną. Dzięki niej mogą wystąpić:

Efekty korzystne:

  • natychmiastowy dostęp do rezerw energetycznych organizmu,
  • kierowanie krwi do ważnych narządów,
  • poprawa wydajności i efektywności pracy,
  • umożliwianie intensywnego wysiłku w krótkim czasie.

Efekty niepożądane:

  • pogorszenie precyzji ruchów, uniemożliwienie skupienia,
  • doprowadzenie do zmian chorobowych (przy długim wydzielaniu),
  • mdłości i biegunka.


Długotrwały stres może działać destrukcyjnie i doprowadzić do różnych chorób takich jak:

  • choroby serca,
  • udar mózgu,
  • choroba wrzodowa żołądka,
  • nerwica,
  • bezsenność.


Ludzie regularnie narażeni na stres często szukają pomocy w tabletkach uspokajających, alkoholu, czy też w papierosach. Wszystkie te środki są łatwo dostępne i skuteczne w znoszeniu bólu głowy czy ukojeniu nerwów. W rzeczywistości jednak nie rozwiązują problemów i paradoksalnie – mogą się przyczynić do ich nasilenia.

Osoby narażone na częsty stres powinny poświęcić chwilę dla samego siebie i postarać się go zredukować. Można to zróbić na różne sposoby:

  • rozładować nagromadzone emocje,
  • zająć się czymś przyjemnym,
  • dużo śmiechu,
  • dbać o życie intymne,
  • unikać hałasu,
  • nie brać za dużo odpowiedzialności na swoje barki,
  • nauczyć się mówić „nie”,
  • zaakceptować samego siebie.

Na sam koniec, kilka złotych zasad radzenia sobie ze stresem:

  • ustal swoje priorytety w życiu,
  • pomyśl wcześniej i zastanów się jak można uniknąć trudności,
  • nie wymagaj od siebie zbyt wiele,
  • naucz się przekazywać obowiązki innym w pracy i w domu,
  • zarezerwuj czas na relaks i odpoczynek,
  • zaplanuj czas na przerwy i posiłki,
  • rozmawiaj ze swoją rodziną na temat zmartwień,
  • CIESZ SIĘ I DZIEL ŻYCIE Z RODZINĄ I PRZYJACIÓŁMI.

Więcej informacji TUTAJ.



----
* Źródło: https://www.healthy-workplaces.eu/pl/stress-and-psychosocial-risks/facts-and-figures

Zwiń

Zespół metaboliczny

W przypadku chorób układu krążenia często bywa tak, że czynniki zwiększające ryzyko zachorowania lubią występować razem. Gdy mamy do czynienia z kilkoma naraz, nazywamy to zespołem metabolicznym.

Wyróżniamy następujące czynniki zespołu metabolicznego:

  • zaburzenia tolerancji glukozy – stan przedcukrzycowy,
  • podwyższony poziom triglicerydów,
  • obniżony poziom dobrego cholesterolu (HDL),
  • podwyższone ciśnienie tętnicze,
  • otyłość.

Największym zagrożeniem wynikającym z zespołu metabolicznego jest podniesione ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2 oraz chorób układu krążenia rozwijających się u podnóża miażdżycy.

Aby lekarz mógł zdiagnozować zespół metaboliczny u pacjenta, musi u niego zaobserwować conajmniej 3 czynniki z wymienionych powyżej. W Polsce w 2002 roku, zespół metaboliczny rozpoznano u ponad 20% dorosłych. Ryzyko wystąpienia rośnie wraz z wiekiem. Najlepiej przedstawiają to badania naukowe przeprowadzone na grupach wiekowych:

  • 18-30 lat – 4%
  • 31-44 lat – 13%
  • 45-64 lat – 29%
  • 65 i więcej – 38%

Osoby ze zdiagnozowanym zespołem metabolicznym powinny podjąć leczenie ze względu na zwiększone ryzyko zachorowania na choroby układu krążenia. Największe zagrożenia to:

  • cukrzyca typu B.
  • choroba niedokrwienna i zawał serca.
  • udar mózgu.

Aby zapobiegać występowaniu zespołu metabolicznego należy przede wszystkim prowadzić zdrowy styl życia. Aby osiągnąć pełny sukces w leczeniu, należy równomiernie i konsekwentnie zwalczać każdy z czynników w tym samym czasie. Leczenie zespołu metabolicznego może także czasami wymagać dodatkowych leków. Zaleca się je przy:

  • zaburzeniach tolerancji glukozy,
  • zaburzeniach lipidowych,
  • nadciśnieniu tętniczym.

Więcej informacji TUTAJ.

Zwiń